YANGIN TANIMI :

Yangın Mühendisliğinin klasik tanımı ile açıklandığında ; YANGIN, ortamda her zaman ve bir arada mevcut olan, OKSİJEN, YANICI MADDE ve ISI’ nın, kontrol dışında, birleşmesi ile, IŞIK ( Alev ) ve KUVVETLİ ISI nın açığa çıkmasıdır.

KLASİK YANGIN ÜÇGENİ :                                        oksijen



                                                   yanıcı madde                     ısı kıvılcım

Diğer bir tanımlama ile
• Yanıcı Madde ile Yakıcı Madde ( Oksijen ) ve tutuşma ısısının bir arada olması ile oluşan kimyasal olaya YANMA denir.
• Yanıcı Madde, Oksijen ve Isı ( KLASİK YANGIN ÜÇGENİ ) unsurlarının, kontrol dışında bir araya gelerek, kimyasal zincirleme tepkime ile birleşmesi sonucunda meydana gelen olayın gözle görülebilen kısmına ALEV,
( ALEVLİ YANMA - AKTİF YANMA ) denir.
• Aktif yanma ile, kontrol dışına çıkan ALEV’in, Yaşam ve Çevreye verdiği zarara YANGIN denir.
• Yeterli OKSİJEN olmayan ortamlarda meydana gelen YANMA olayına EKSİK YANMA denir.

YANGININ,
• ilk aşamasında, KOKU,
• ikinci aşamasında, DUMAN,
• üçüncü aşamasında, ALEV görülür.


Bir cismin yanabilmesi için, cismin hareketinin, bulunduğu ortamın hareketinden, yüksek olması ve en az ortamda % 14 - % 18 oranında OKSİJEN bulunması gereklidir.
Normal şartlar altında, havada bulunan OKSİJEN oranı % 21’dir.